tabia

Maana 1

Nomino

Mwenendo wa kudumu au sifa ya ndani inayomtofautisha mtu, mnyama, au kitu na vingine; jinsi mtu au kiumbe anavyojitokeza katika matendo, fikra, au hisia zake.

Mfano wa matumizi: Tabia njema humjenga mtu katika jamii.

Maana 2

Nomino

Mwenendo au desturi ya mtu au kundi katika mazingira fulani; namna mtu au kundi linavyoishi au kutenda mambo yake.

Mfano wa matumizi: Tabia za vijana wa mjini zinatofautiana na za vijijini.

Maana 3

Nomino

Tabia ya kitu au jambo; jinsi kitu kinavyojitokeza au kuathiri mazingira yake.

Mfano wa matumizi: Tabia ya maji ni kuyeyusha vitu vingi.

Maana 4

Nomino

Mwenendo wa mara kwa mara unaodhihirika katika hali au matukio, hasa katika muktadha wa sayansi au uchunguzi.

Mfano wa matumizi: Wanasayansi huchunguza tabia ya gesi chini ya shinikizo tofauti.