Maana 1
Hali ya kuwa na heshima, fahari, au adhama ya juu sana inayotambuliwa na watu au viumbe, hasa ikihusishwa na Mungu, mtu mashuhuri, au jambo la pekee.
Hali ya kuwa na heshima, fahari, au adhama ya juu sana inayotambuliwa na watu au viumbe, hasa ikihusishwa na Mungu, mtu mashuhuri, au jambo la pekee.
Sifa au hadhi ya pekee inayomfanya mtu, kundi, au taifa kutukuzwa na kuheshimiwa na wengine.
Mfano wa matumizi: Timu hiyo ilileta utukufu mkubwa kwa nchi yao.
Hali ya kung'aa, kupendeza, au kuonekana kwa fahari na uzuri wa kipekee.
Mfano wa matumizi: Jua lilipochomoza, milima ilionekana katika utukufu wake wote.
Tumia App ya Kamusi
Tafuta maneno, maana, visawe, methali, na matumizi ya Kiswahili kwa urahisi zaidi kupitia app ya Kamusi ya Mwanagenzi.