sufii

Herufi: R Silabi ya mwisho: nu

Mfuasi wa madhehebu ya Kisufi katika Uislamu anayejitahidi kuishi maisha ya kiroho, kujitenga na mambo ya kidunia, na kumkaribia Mungu kupitia ibada na maadili ya juu.

Mtu anayefuata mafundisho ya Kisufi katika Uislamu na kuzingatia maisha ya kiroho na kujitenga na anasa za dunia.

Maana

2 jumla

Nomino

Mtu anayefuata na kuishi kwa mujibu wa mafundisho ya Kisufi katika Uislamu, akizingatia maisha ya kiroho, ibada, na kujitenga na mambo ya kidunia ili kumkaribia Mungu.

Mfano wa matumizi: Sufii walikusanyika msikitini kwa ajili ya dhikri na maombi maalumu.

Nomino

Mtu anayejulikana kwa unyenyekevu, kujitenga na anasa za dunia, na kuonyesha bidii katika masuala ya kiroho, hata nje ya muktadha wa dini ya Uislamu.

Mfano wa matumizi: Katika jamii yao, alikuwa akiheshimiwa kama sufii kutokana na maisha yake ya kujitenga na anasa.

Lugha chanzi

Kiarabu

Neno la asili

صُوفِيّ

Maana ya asili

Maelezo

Neno limetokana na Kiarabu 'ṣūfiyy', likimaanisha mfuasi wa Kisufi, neno linalotokana na 'ṣūf' (sufu) likimaanisha sufu, vazi la sufu ambalo lilivaliwa na wafuasi wa awali wa Kisufi kama ishara ya unyenyekevu.