Kamusi ya Mwanagenzi

Sehemu Kuu

kaini

Herufi: R Silabi ya mwisho: nu

Mtu mwenye tabia ya ukatili, uovu, au anayesababisha madhara makubwa kwa wengine, hasa kwa kuua au kuumiza, mara nyingi likitumiwa kwa maana ya kitamathali kutokana na simulizi la Kaini katika Biblia.

Kaini ni jina linalotumiwa kumaanisha mtu mwenye roho mbaya au muuaji.

Maana

2 jumla

Maana 1

Nomino

Mtu anayefanya mauaji au mwenye tabia ya ukatili mkubwa, hasa kwa kumdhuru au kumuua mwingine.

Mfano wa matumizi: Jamii ilimchukulia kama kaini baada ya kugundua uhalifu wake.

Maana 2

Nomino

Mtu mwenye roho mbaya au anayefanya uovu mkubwa dhidi ya wengine, hata kama si kwa kuua; hutumika kwa maana ya kitamathali.

Mfano wa matumizi: Usiwe kaini kwa ndugu zako, jitahidi kuwa mwenye huruma.

Visawe

2 jumla

katili mnyang'anyi

Asili ya neno

Lugha chanzi

Kiebrania

Neno la asili

קַיִן (Qayin)

Maana ya asili

Jina la mwana wa kwanza wa Adamu na Hawa katika Biblia, aliyemuua ndugu yake Habili.

Maelezo

Neno hili limetokana na simulizi la Biblia kuhusu Kaini, ambaye alifanya mauaji ya kwanza kwa kumuua ndugu yake.

Tanbihi

Hutumika zaidi kwa maana ya kitamathali kumrejelea mtu mwenye tabia ya ukatili au uovu mkubwa.